* Gdy pierwszy raz byłam z Osho, a on opowiadał o mapie, natychmiast mówiłam "O, tak, to jest to!" I zaczynałam za tym biec - wyznaje. - Ale zdaje mi się, że w ciągu następnych lat on odszedł od tego i porzucił to wszystko! Gdy przez ostatnie lata Osho mówił o przypowieściach zen, czułam, że powoli, powoli ciągnie nas przez nowy zestaw etapów - celebrowania, odprężenia, a potem mówi nam, byśmy po prostu pobiegli "jak strzała do celu." To tyle jeśli o mnie chodzi - dodaje radośnie. - Teraz pozostaje mi cisza Osho! Ma Anand Sauita .

- Proszę, proszę, naprawdę to zrobiłeś. Poddałeś się. Taki pewny siebie. Co ci pozwala sądzić, że ci nie strzelę w głowę?. ~,,cynowego widelca, bo i jego stare, szlachetne srebro. - Angielka, mówi pani? - pytał. - Nazwisko jednak brzmi jak włoskie. Podobno... Bolla?. Na ruble, bo ja przez ni±, przez to, że razem mieszkamy, mam więcej kredytu o. Stevenson. Nawidzić świata i ludzi, zdawało się jej, że nikt nie chciał czy nie umiał zaradzić temu, co się działo dookoła. Cały dzień do późnej nocy padał gęsty śnieg. Wieczorem, tak jak się umówili, miał przyjść Szerucki do Trójnoga z wiadomością, czy mogą wrócić na nocleg. Dziewięcioro dzieci siedziało w szczelinie skały, a koło nich Klara. Czekali. Przeszła noc, pierwsza noc bez łuny i strzałów. Nad ranem Klara zasnęła drętwo. Drzemały dzieci, nakryte kołdrą Bańczyckiego, tylko Dudi nie zmrużył oka. Każdy szmer w lesie podrywał go na nogi, słuchał i patrzył swymi czarnymi oczyma. Aron Tykies nie odnalazł już swego Dudi. Jeszcze latem ktoś mu doniósł, że syn jego nocuje u Arbuzowskiej. Zaraz wybrał się tam, ale musiał wrócić. Droga była obstawiona, bo tego samego dnia dużo dzieci uciekło z getta w Szabasowej. Tak się jakoś szczęśliwie złożyło, że przechodziła straszna burza z piorunami. Wartownicy spod parkanu przy Podcmentamej skryli się przed piorunami w opuszczonej chacie grabarza. Wykorzystali ten moment młodzi i uciekli. Troje padło. Jak zginął Tykies, nikt nie wie. Przepadł bez śladu. Weiss, ten, który uciekł z kamieniołomów sasowskich, opowiadał, że widział kogoś zabitego w rowie przy szosie do Hucisk. Szerucki widział tego trupa, obstaje przy tym, że to nie Tykies, że to na pewno Brodzki. Poznał go po bliźnie. Początkowo ocalała Klara i troje dzieci. Troje tych, które były najmocniejsze i szybciej uciekły po głębokim śniegu w debrę za Podlaski. Byli to: Kalma, Dudi i Janicka. Kilka dni później Wąskopyski spotkał Kalmę w lesie. Była już sama na świecie. Zawszona i wyczerpana do ostatka. Wynika z jej opowiadania, że Klara miała najstraszniejszą śmierć. Znaleźli ciało Klary. Kalma zaprowadziła na miejsce. Wąskopyski z Szeruckim pogrzebali ją w polu, na miedzy. 105. . Widac. - NO dobrze,więc to się zgadza.I teraz nie wiem,co zrobić.Chcę wiedzieć,co sobie myśli policja i chcę wiedzieć,co zrobi pan Wolski.Jak to załatwić, żeby się do niego przyczepić jak pijawka,bo całą dobę na okrągło,to nie da rady... Kłopoty z panem WOlskim wcale nie uległy zakończeniu. Wysiadł z autobusu, wszedł do swojego domu,przeszedł przez sień i natychmiast wyszedł drugą stroną Zawiadomił o tym Chaber Pobiegli za nim, przedostali się przez podwórze i przez następny budynek wybiegli na Racławicką Chaber popędził ku Puławskiej Kiedy w galopie dotarli do rogu ulicy, pan Wolski znikał JUŻ, oddalaiąc się w kierunku północnym -Rany, co za facet - sapnął gniewnie Pawełek - Lata Jak z pieprzem Jeżeli znów w coś wsiądzie - I dużo byśmy wiedzieli bez psa - odsapnęła Janeczka. - dlaczego wţnocy jęczymy i zgrzytamy zębami? - dlaczego nie mamy apetytu? - dlaczego z ponurym wyrazem twarzy nerwowo spacerujemy po mieszkaniu? (no nie, spacerować nam się raczej nie uda, chyba że odziedziczyliśmy przedwojenny apartament po przodkach, albo jesteśmy biznesmenem z kliki),.